Leesfragment: Het nodige breken - Sara Eelen

Het nodige breken is een gevoelsmatige relativiteitstheorie en een verkenning van buigzaamheid. Hier ontdek je een voorproefje uit de dichtbundel van Sara Eelen.


Het nodige breken
Sara Eelen

 

ISBN:9789464341362
Prijs: €21,99

Vlechten

Mijn moeder die achter me stond, mijn haar routineus kamde
eerst de bolle borstel dan de scherpe kam
soms haar vingertoppen
die langs mijn hoofdhuid gleden
gangen maakten door weerbarstige lokken.

 

Ik die stokstijf naar voren staarde, als een dressuurpaard
of eerder een veulen, wankel op de benen
met een beugel in de bek
elke maand met nieuwe elastiekjes in felle kleuren
ook de tanden moeten in een keurslijf.

 

Hoe ouder ik werd hoe meer vlechtjes ik wou
altijd een oneven aantal
alles om de tijd tussen moeder en bank geklemd te verlengen
alles om te tonen dat ik braaf en mooi in het gareel zou blijven
zolang zij mij zacht over het hoofd bleef aaien.


Vouwen

Mijn moeder, altijd omhuld door losse jurken
er nooit helemaal bij als je haar om antwoord vraagt

 

ik vraag me af of ze haar gedachten plaats geeft
zoals ze haar kleding opvouwt.

 

De herinneringen aan haar jeugd
met de mouwen naar binnen geplooid
achter in de kast.
Het verdriet geordend in paren zoals haar netkousen
tot een zo klein mogelijk bolletje gedraaid.
Het geluk als een zomerjurk in de winter weggestopt
het jaar nadien nooit meer de juiste maat.
Wij, de kinderen, op elkaar gestapeld
cederhout ertussen om ons te beschermen
gaten vormen zich zo snel.

 

Daarna de kast dicht.
Het slepen van de dag laat ze ongestreken, losjes
over de rand van een stoel
klaar om de volgende dag te dragen.


Buigen

Ik ben een wezen vergroeid met jouw verweerde vingertoppen.
Ooit kneedde je me helemaal
tot je handen zwollen als sponzen.

 

Sindsdien zoek ik in je schoot naar overgangslijnen
span ik me als een boog om de oorsprong te omvatten:
twee in elkaar afgeweken lichamen, de aanraking
als ellepijp en spaakbeen, hoe jij je arm tilde
om te tonen hoe ver ik kon reiken.

 

Maar de schaal is afgenomen.
De lichamen leven buiten mijn boog.
Ze buigen naar het scheurende licht.

 

In omhelzing plooien onze ruggenwervels
als een berenklem. Je tilt je arm niet langer
en ik reik verder.

 

Ik merk het nu, hoe de boog in mijn rug zich spant
als ik buig
zakt de vloed van vergeten naar mijn bovenlijf.

 

Ik buig me steeds vaker.


Meer leesfragmenten

Leesfragment: Rebels - Ann Peuteman

Oude mensen zitten het liefst in hun luie stoel voor tv met een dekentje over hun knieën. Met dat beeld voor ogen bedenken we constant allerlei theorieën en projecten om hun leven zo comfortabel mogelijk te maken. Daarbij vergeten we keer op keer aan die ouderen zelf te vragen of dat wel echt is wat ze willen. In Rebels gaat Ann Peuteman in gesprek met rebellen op leeftijd. Elk op hun eigen manier verzetten ze zich tegen betutteling, doen ze er alles aan om gehoord te worden en vertikken ze het om oud te worden. Hier lees je het woord vooraf van Rebels. Het verzet van 75-plussers.

Lees meer »

Leesfragment: Chronisch genezen - Dirk Nielandt

Alles in Dirk Nielandts leven liep op rolletjes tot multiple sclerose bij hem werd vastgesteld. De diagnose sloeg in als een bom. Het was het begin van een kronkelig pad met veel hobbels, verrassende wendingen en een onzeker einde. Een chronische ziekte betekent echter niet dat het leven stopt. Dirk is ervan overtuigd dat je met de juiste levensstijl (en wat lef en verbeelding) een auto-imuunziekte kan afremmen of voorkomen. Lees hier het woord vooraf van Chronisch genezen.

Lees meer »