DW B, het literair-culturele tijdschrift Dietsche Warande & Belfort, is na De Gids het oudste literaire tijdschrift uit het Nederlandse taalgebied. Onder hoofdredactie van Hugo Bousset is DW inmiddels een laboratorium voor de kruisbestuiving van literatuur en andere kunstvormen, zowel op papier als digitaal en met een regelmatig aanbod van podiumactiviteiten. Door literatuur, beeldende kunst, fotografie, architectuur en andere kunsten met elkaar in contact te brengen hoopt het tijdschrift elk van die kunsten tot een voortdurende staat van vernieuwing en verwondering te brengen.

DW is bovendien een van de grootste literaire tijdschriften. In de redactie werken talenten als Arnoud van Adrichem, Charlotte van den Broeck, Elma van Haren, Koen Peeters, Yves Petry, Johan de Boose en Peter Vermeersch mee aan voortdurende kwaliteit, relevantie, revelatie en innovatie.

ABO-ACTIE DW B JAARGANG 2020

In 2020 hebben we weer heel wat in petto. In DW B 1 (maart) stellen Fikry El Azzouzi en Dirk Leyman een focus samen over Satire als nieuw engagement na de postmoderne ironie, en hoe tegelijk (auto)censuur die satire bemoeilijkt. In DW B 2 (juni) gaat Arnoud van Adrichem op zoek naar het Oerboek, ofwel kinderboeken die een onuitwisbare indruk nalieten. Want schrijvers worden geboren uit lezers. En lezers worden geboren als ze een jaar of zeven zijn. Voor het septembernummer (DW B 3) zullen Johan de Boose en Peter Vermeersch de bewogen en complexe geschiedenis van de Poolse literatuur toelichten en enkele van haar prominente vertegenwoordigers opvoeren. En in DW B 4 (december) maakt Alicja Geszinska een boeknummer met als titel De Muur, over al wat muren optrekt tussen mensen, volkeren, religies en ideologieën.

Neem een abonnement op jaargang 2020 en krijg Vrouwelijke Arabische stemmen er gratis bij! In dit bijzondere boeknummer, samengesteld door Sigrid Bousset en Iman Humaydan, maken we een literaire reis langs acht Arabische landen aan de Middellandse Zee, te beginnen in Marokko, eindigend in Syrië.

Een abonnement (vier nummers) kost 52 euro, studenten en CJP’ers betalen 42 euro. Losse nummers koop je voor 15 euro. 

Bestel hier uw abonnement!

Wilt u meer doen voor DW B? Dat kan in de vorm van een steunabonnement (vanaf 100 euro). De namen van de steunende abonnees worden achteraan in elk nummer gepubliceerd. Stuur een e-mail naar dwbmagazine [at] gmail [dot] com.

 

VERSCHENEN:

DW B 1 2020
Satire. De gespierde lach

Sinds de oudheid is satire een geliefkoosd en uitgekiend schrijverswapen. En denk ook maar aan de vlijmscherpe pennen van Rabelais, Laurence Sterne of Voltaire. Satire was eeuwenlang de alomtegenwoordige luis in de pels van machthebbers, godsdiensten en maatschappelijke fenomenen. Tegenwoordig ligt het genre zélf in de vuurlinie. Omdat de dubbelzinnigheid ervan niet meer gesmaakt wordt, in een tijdperk waarin satire juist erg relevant is? Is de grimmige en gespierde lach te cassant? Satirici lijken stilaan een bedreigde diersoort. En bekopen het soms met hun leven, remember de redactie van Charlie Hebdo of sommige cartoonisten. Meer en meer zien we hoe satire in teksten en cartoons, en bij stand-upcomedians en cabaretiers, wordt beteugeld. Dat leidt soms tot autocensuur. Satire is bovendien onderdeel van een hevig debat over vrije meningsuiting en politieke correctheid.

FIKRY EL AZZOUZI en medecurator DIRK LEYMAN presenteren teksten waarin wel nog gespierd en kritisch gelachen wordt met wat misgaat.

Er zijn essays, verhalen en gedichten van HOWARD JACOBSON, ERWIN JANS, RODERIK SIX, PETER THEUNYNCK, POL HOSTE, ROEL DAENEN, CHRISTOPHE VEKEMAN, JAN VAN MERSBERGEN, PIERRE SCHOENTJES en JOOST VANDECASTEELE.

De beelden zijn van EMILIO LÓPEZ-MENCHERO.

Voorts nieuwe gedichten van ERIK SPINOY, ATTE JONGSTRA, KREEK DAEY OUWENS, GERRY VAN DER LINDEN en DELPHINE LECOMPTE.

En het debuut van kunstschilder ROBERT DEVRIENDT.

IN DE MEDIA:

Arjwan al Fayle in FILTER (Tijdschrift voor vertalen) over Vrouwelijke Arabische stemmen

"De vriendelijkste manier om de wereld te ontdekken zonder haar uit te putten, is door literatuur te lezen."

Bedankt, Arjwan Al Fayle, voor de bespreking van DW B's special Vrouwelijke Arabische stemmen in Filter. Tijdschrift over vertalen. Zij sprak met Helge Daniëls, vertaler van de prozateksten, over de uitdagingen van het vertalen uit het Arabisch."

Interview door Ine Roox met medecurator Iman Humaydan van Vrouwelijke Arabische stemmen in De Standaard

"Al sinds midden oktober komen woedende Libanezen op straat. Die revolutie kleurt opvallend vrouwelijk. 'We verzetten ons óók tegen de mannelijke dominantie.'"

-

NU ONLINE:

Of ik wegliep uit mezelf. Geertjan De Vugt over H. C. ten Berges De beproevingen van Álvar Núñez Cabeza de Vaca

'Kan hij die geen schipbreuk heeft geleden wel beweren dat hij heeft geleefd? Anders gezegd: wat is een leven zonder schipbreuk? Het is een vraag die in mij opkomt, terwijl ik in een comfortabele zetel zit en luister naar de persoon tegenover me die vanachter een modieus brilletje vertelt over een olietanker die van Rotterdam naar Zuid-Amerika vaart.'

-

Gevaarlijke schoonheid. Bram Lambrecht over Zon van Peter Verhelst

'Ook Zon, Peter Verhelsts nieuwste bundel, wordt op het achterplat gepresenteerd als ‘een nieuwe wending aan het omvangrijke oeuvre’ van de auteur, als ‘een broeierig geheel waarin het politieke voor het eerst open en bloot verbonden wordt met het lyrische’. De soep wordt echter niet zo heet gegeten als ze wordt opgediend.'

-

De ongekroonde rockster van het Vlaamse theater. Over Stuk van mijn leven van Arne Sierens

'Stuk van mijn leven is in de eerste plaats een egodocument. Als er één ding is waarop je Arne Sierens in de loop van dit boek (of daarbuiten) niet zult betrappen, dan is het wel valse bescheidenheid of artificiële nuance. Sierens is muzikaal, niet museaal: zijn hele levenswandel en werkethiek zijn ingegeven door begeesterde intuïtie en een buitensporige energie, en dat merk je ook in deze atypische memoires. De lezer wordt niet bij het handje genomen, maar mee in het bad getrokken. Je leest niet louter over Sierens, je wordt Sierens. Iedereen is Arne en Arne is bijlange niet iedereen.'

Oneindig veel ruimte en ongebondenheid. Christophe van Gerrewey over Gloria van Koen Sels

'In de meest letterlijke zin van de uitdrukking is dit dus een boek ‘tegen beter weten in’, voortgedreven door de hoop dat die toekomst niet vastligt, en dat – om een cliché tegen te spreken – volgende generaties, Gloria incluis, alsnog een even goede, betere of zelfs glorieuze toekomst zullen kennen, bedenken of beschrijven.'

-

Razende stilstand. Liesbeth D'Hoker over Kamers antikamers van Niña Weijers

'Verwacht van Kamers antikamers geen eenvoudig gezelschap. Het is geen strandromannetje – ook al zitten er passages in die letterlijk pretenderen dat net wel te zijn. Bijzonder knap is dan ook dat Weijers op al die verschillende niveaus werkt, dat veel van wat je kan denken over het boek er al in verwerkt zit. Kamers antikamers is conceptueel boeiend, en is het soort roman dat meerdere lezingen vergt om er de betekenis volledig uit te puren. Weijers heeft ook voor zichzelf de lat hoog gelegd. Wat ze met haar tweede roman neerzet is anders, origineel, ambitieus en meer dan een bevestiging van haar status als ‘beloftevolle debutant’.'

-

Een lijn zonder einde. Roel Smeets over Volt van Roderik Six

'In de derde roman van Roderik Six (1979) schijnt de zon meedogenloos op de huid van de bewoners van het tropische eiland dat door de financiële elite gekoloniseerd is na een wereldbrand. Volt beschrijft hoe het conglomeraat Onyx dichter en dichter naar de zon vliegt tot niets anders meer rest dan hun ondergang.'

-

Doormeten en ontginnen. Daan Borloo over Otmars zonen van Peter Buwelda

'Goeie fictie speelt zich altijd af op minstens twee niveaus: het emotioneel-imaginaire, en het rationeel-encyclopedische. Van goeie fictie ondervind ik zowel iets over mezelf, mijn gevoelens en gedachten, als iets over de objectief waarneembare wereld en de mensen om me heen. Van goeie fictie moet ik altijd wel even gaan liggen, om daarna achter Wikipedia te gaan zitten, want goeie fictie ontziet in de regel hoofd noch hart. Otmars zonen is goeie fictie'