Crohnisch optimisme. Voorwoord van Antonia Mezzina

In Crohnisch optimisme vertelt Nina haar verhaal over leven met de ziekte van Crohn. Ondanks de ongemakken probeert ze positief om te gaan met haar aandoening. Ze leert het hoofd bieden aan de geniepige kwaal en wil met haar relaas steun bieden aan lotgenoten. Lees hier het voorwoord van de auteur.


Crohnisch optimisme
Antonia Mezzina

ISBN: 9789464341409
Prijs: €20,-


Voorwoord van de auteur

Het boek dat u nu in handen hebt, is persoonlijk en in zekere zin uniek. Het is mijn verhaal.

Ik ben Antonia Mezzina – iedereen noemt mij Nina – geboren en getogen in hartje Antwerpen. Mijn vader, Mauro, is een Italiaan uit het zuidelijkste puntje van de laars. Hij groeide op in Molfetta, een vissersdorp. Hij vond al snel zijn weg naar de grootste stad van Vlaanderen, waar hij de Antwerpenaren verbaasde met zijn Italiaanse kookkunsten.
       Iedereen was welkom in zijn pizza- en pastarestaurant. En op zekere dag verscheen daar voor Mauro de liefde van zijn
leven. Een slanke vrouw met blonde lokken en groene ogen. Dat ze een halve kop groter was, vond hij geen bezwaar. Het klikte tussen het paar. Ze zouden later mijn mama en papa worden. Mama Ann was bankbediende en haar zin in een Italiaanse lunch had haar naar Mauro’s restaurant gelokt. Het duurde niet lang voor ze gingen samenwonen. Ze kregen twee kinderen. Eerst kwam mijn zus, en drie jaar later maakte ik mijn intrede.

In mijn tienertijd gebeurden er raadselachtige dingen met mij. Ik leed aan rare gezondheidskwaaltjes, waar andere kinderen van mijn leeftijd geen last van hadden. Het ergste waren de plots opstekende pijnscheuten in mijn buik, waardoor fysieke inspanningen zwaar werden. Eten was niet meer vanzelfsprekend, omdat ik na enkele minuten steevast last kreeg van krampen in mijn buik. Later bleek dat bepaalde voedingsmiddelen dat uitlokten. Om de pijn te verlichten at ik steeds minder.

Mijn sociale leven werd op de proef gesteld. Door mijn leeftijd werden de symptomen in verband gebracht met de puberteit. Velen zagen me als een aansteller en aandachtzoeker. Op school merkte ik dat naarmate de dag vorderde het steeds moeizamer ging om gefocust te blijven op de leerstof en fysieke inspanningen te doen. Mijn hobby, karate, moest ik opgeven. Kimono aan de haak.
       Door de onophoudelijke buikpijn bracht ik veel tijd door op het toilet. Dat frequente toiletbezoek zorgde voor ongemakkelijke en stresserende situaties, waardoor ik liever veilig thuisbleef.

De doorslaggevende consultatie bij de gastro-enteroloog herinner ik mij nog levendig. Vooral de reactie van mijn moeder op dat cruciale moment zal me levenslang bijblijven.
       Ze was altijd mijn houvast geweest, een mama die in ons vierkoppige gezin het ultieme evenwicht vormde. Nu zat ze op het puntje van haar stoel, haar wangen rood aangelopen en met de wenkbrauwen in een krampachtige frons. Haar blik zocht wanhopig naar een oplossing, die er op dat moment niet was. Ze hield bij de uitleg van de arts haar hand de hele tijd voor haar mond. De talloze kwaaltjes die ik jarenlang had verbeten, kregen nu een naam. Ik had de ziekte van Crohn.

Ik accepteerde het verdict omdat het ‘behandelbaar’ was. Maar het omgaan met de ziekte en het ondergaan van de vele
wisselende therapieën vergde veel van mij, zowel emotioneel als fysiek. De voorgeschreven medicatie hielp niet. De pijn werd alsmaar erger.
       Uiteindelijk kwam ik terecht op de operatietafel van het Universitair Ziekenhuis in Leuven. De chirurg verwijderde
zevenentwintig centimeter ontstoken darm. Jammer genoeg was de ingreep niet voldoende om mij van mijn pijn te verlossen.
Het gevecht tegen de ziekte ging verder.
       Wat begon als kleine notities over mijn plots achteruitgaande gezondheid in mijn tienerdagboek leidde – zoveel jaar later – tot het boek dat u nu in handen hebt.
       Sommige beschrijvingen en reacties kunnen u, lezer, misschien wat simplistisch, naïef en zelfs kinderlijk overkomen, maar ik heb zoveel mogelijk geprobeerd om de emoties uit mijn dagboek letterlijk te verwerken in de tekst. Maar dagboeken bestaan uit zoveel momentopnamen, en daarom moest ik een selectie maken om een coherent verhaal op te bouwen.

Ik wil met dit boek voornamelijk het taboe rond de ziekte van Crohn doorbreken.
       Als kleine meid kon ik de ziekte alleen maar ondergaan. Nu kan ik met veel trots en ontroering terugkijken op mijn strijd tegen crohn.
       Ik heb lang getwijfeld of ik mijn verhaal wel zou publiceren. Het was jaren schrijven en schrappen, maar toch aarzelde ik nog of ik dit schrijfsel wel aan de wereld zou toevertrouwen. Medepatiënten, dokters, verpleegkundigen, vrienden en mijn eigen familie hebben me gesteund en aangemoedigd om mijn verhaal te vertellen. Uit de grond van mijn hart hoop ik dat mijn boek een emotionele steun en gids mag zijn voor iedereen die met de ziekte van Crohn wordt geconfronteerd.
       Alleen met ‘crohnisch optimisme’ maak je de beste kans om die kwelduivel de baas te worden.



Meer leesfragmenten

Leesfragment: Breydel - Lisa Demets

In Breydel brengt Lisa Demets de geschiedenis achter de succesvolle branding van de Brugse familie Breydel. Middeleeuwse kronieken vormen de rode draad in dit verhaal over de weg naar de macht van de beroemdste Brugse beenhouwersfamilie in de veertiende en vijftiende eeuw. Lees hier het eerste deel van de inleiding.

Lees meer »

Leesfragment: Over dit gevoel is nagedacht - Tyche Beyens

Over dit gevoel is nagedacht van Tyche Beyens is een queeste naar de liefde van vier eind-twintigers, die dat veelzijdige begrip stapsgewijs proberen te ontleden. Het is een liefdesverhaal over voelen in een eeuw waarin zo veel wordt nagedacht. Lees hier het eerste hoofdstuk uit Beyens' debuut. 

Lees meer »

Leesfragment: NOU EN - Patrick Van Gompel

In NOU EN gaat Patrick Van Gompel onverdroten op zoek naar de ziel en het karakter van de Nederlanders. Hij baseert zich hiervoor op tientallen interviews met spraakmakende BN’ers en gewone noorderburen. Hij vult dit aan met een rijke voorraad aan liedjes, boeken, cabaret en media. Lees hier het eerste hoofdstuk uit Van Gompels boek over het land van kaas en klompen.

Lees meer »

Leesfragment: We worden er niet jonger op - Michel Follet

We worden er niet jonger op is het vervolg van het in 2021 verschenen relaas Wanneer zien we u terug? over twee eigenzinnige negentigplussers in een woonzorgcentrum. Veel lezers herkenden zich in de petites histoires vol tragiek en humor. Nooit zwaarmoedig, wel realistisch en vaak onverbloemd. Lees hier het voorwoord van het nieuwste boek van Michel Follet.

Lees meer »