DW B, het literair-culturele tijdschrift Dietsche Warande & Belfort, is na De Gids het oudste literaire tijdschrift uit het Nederlandse taalgebied. Onder hoofdredactie van Hugo Bousset is DW inmiddels een laboratorium voor de kruisbestuiving van literatuur en andere kunstvormen, zowel op papier als digitaal en met een regelmatig aanbod van podiumactiviteiten. Door literatuur, beeldende kunst, fotografie, architectuur en andere kunsten met elkaar in contact te brengen hoopt het tijdschrift elk van die kunsten tot een voortdurende staat van vernieuwing en verwondering te brengen.

DW is bovendien een van de grootste literaire tijdschriften. In de redactie werken talenten als Arnoud van Adrichem, Charlotte van den Broeck, Elma van Haren, Koen Peeters, Yves Petry, Maud Vanhauwaert en Peter Vermeersch mee aan voortdurende kwaliteit, relevantie, revelatie en innovatie.

Uitgeverij Vrijdag biedt sinds 2008 als onafhankelijke literaire uitgeverij een forum voor authentieke meningen & verhalen van schrijvers die schoonheid, ontspanning, verwondering en visie bieden. Stijlvol, vernieuwend en verrassend. Sinds begin 2018 geeft Uitgeverij Vrijdag DW B uit.

De redactionele koers blijft kwaliteit combineren met innovatie: elk jaar bieden vier fraai vormgegeven nummers uitmuntende teksten rond een urgent thema waarvan de samenhang zo groot is dat het geheel de delen overstijgt. Dankzij de vereende krachten wordt het digitale aanbod uitgebreid en permanent geactualiseerd met boekbesprekingen en nieuwsberichten, waardoor DW snel(ler) kan reageren op actuele ontwikkelingen en interveniëren in literaire debatten. Redacteuren Jeroen Dera, Patrick Bassant, Laurens Ham en Sven Vitse begeleiden jonge critici. Beeldredacteur is Luc Derycke. Het redactiesecretariaat wordt geleid door Els van de Perre. Pers en promotie zijn in handen van Julia Stappers. Zij doet ook de coördinatie van de website, samen met Elianne Nijborg van Uitgeverij Vrijdag.

Vanaf 1 mei 2018 kunt u via deze pagina op de hoogte blijven van al het nieuws omtrent de uitgaven.

BINNENKORT:

NU ONLINE:

Voorpublicatie: Miniatuur - Britt Vancayseele

Op 31 maart vond voor de vierde keer op rij het Debutantenbal plaats, georganiseerd door de Editio Online Schrijversacademie. Als trotse partner van het evenement publiceert DW B de winnaar van de Editio-vakjury. 'Miniatuur' van Britt Vancayseele zal op papier verschijnen in DW B 2018 3, dit nummer komt uit in september. Hier lees je de tekst alvast online.

-

Een kleine fenomenologie van de horizon. Geertjan de Vugt over 'Tegen het scheuren' van Bart Janssen

'Je moet het maar durven, een nieuwe bundel beginnen met een conclusie. Dat is wat Bart Janssen in zijn nieuwste bundel Tegen het scheuren doet. Het is niet te hopen dat de dichter hiermee zijn lezers een weinig omfloerste boodschap wil meegeven. Want in geen geval mag dit de laatste bundel van Bart Janssen zijn. Eigenlijk is het me een raadsel dat het werk van Janssen niet een grotere bekendheid geniet.'

-

Een stem voor de stemloze. Roel Smeets over 'Zuivering' van Tom Lanoye

'Tal van Nederlandse en Vlaamse auteurs hebben zich in recente jaren aan het migratievraagstuk gewaagd. Tommy Wieringa wijdde in een periode van vijf jaar drie boeken vrijwel geheel aan onze omgang met volkeren van elders (Dit zijn de namen (2012), De dood van Murat Idrissi (2017), De heilige Rita (2017)). Annelies Verbeke schreef met Dertig dagen (2016) een roman waarin xenofoob geweld het aanvankelijk aangename leven van een niet-westers personage in een Vlaams dorp te pletter slaat. Eerder schetste Özcan Akyol met Eus (2012) een beeld van een draaideurcrimineel uit een Turks gastarbeidersgezin dat allesbehalve ‘geïntegreerd’ is. Met zijn jongste roman Zuivering (2017) doet ook Tom Lanoye een flinke duit in het zakje.'

-

Jonge wolven Siebe Bluijs & Anne Loïse van den Dool discussiëren over het persoonlijke ecokritische in 'Hoe ik een bos begon in mijn badkamer' van Maartje Smits en 'Het tegenovergestelde van een mens' van Lieke Marsman

'Een aantal jaar terug werd verzucht dat literaire auteurs het onderwerp klimaatverandering grotendeels links lieten liggen. Inmiddels kunnen we voorzichtig stellen dat het tij lijkt te zijn gekeerd. Twee recente boeken van jonge Nederlandse auteurs positioneren zich door middel van paratekst expliciet als klimaatfictie.'

-

Geertjan de Vugt bespreekt de recentste bundel van Miriam Van hee 'als werden wij ergens ontboden'

'Het is bekend, Van hee is een meester in het oproepen van sfeerbeelden. Vaak hebben critici het verstillende en melancholieke karakter van haar poëzie opgemerkt. Dat komt niet in de laatste plaats door de terugkerende elementen in haar poëzie: sneeuw, wind, mist, regen en licht. Het zijn de elementen die veel van de Midden- en Oost-Europese kunst een melancholiek en misschien wel mystiek karakter geven.' 

-

Lars Bernaerts buigt zich over 'De Weergekeerde Bloem' van Wessel te Gussinklo

'De titel van de nieuwe roman van Wessel te Gussinklo (1941) draagt zowel mulischiaans gewicht als, met zijn bombastische hoofdletters, reviaanse ironie: De Weergekeerde Bloem. Dat de roman een mulischiaanse samenhang nastreeft, kondigt het motto aan: "Maar in het hoogste stadium, dat van de Weergekeerde Bloem, wist hij in zekere zin helemaal niet meer wat hij deed: daar heerste de opperste vrijheid van de leegte."'

-

Sven Vitse wijst op een verlangen naar het collectieve in het werk van Gustaaf Peek, Marjolijn van Heemstra, Max Urai en Eva Meijer

 'Vereenzaming – het maatschappijbeeld dat de Nederlandstalige literatuur van de voorbije jaren toont, laat zich in dat ene woord vatten. De motieven zijn genoegzaam bekend: personages zoeken naar hechting, relaties, oprechte communicatie.'

-

Comments