DW B, het literair-culturele tijdschrift Dietsche Warande & Belfort, is na De Gids het oudste literaire tijdschrift uit het Nederlandse taalgebied. Onder hoofdredactie van Hugo Bousset is DW inmiddels een laboratorium voor de kruisbestuiving van literatuur en andere kunstvormen, zowel op papier als digitaal en met een regelmatig aanbod van podiumactiviteiten. Door literatuur, beeldende kunst, fotografie, architectuur en andere kunsten met elkaar in contact te brengen hoopt het tijdschrift elk van die kunsten tot een voortdurende staat van vernieuwing en verwondering te brengen.

DW is bovendien een van de grootste literaire tijdschriften. In de redactie werken talenten als Arnoud van Adrichem, Charlotte van den Broeck, Elma van Haren, Koen Peeters, Yves Petry, Maud Vanhauwaert en Peter Vermeersch mee aan voortdurende kwaliteit, relevantie, revelatie en innovatie.

DW B  in 2019
 
Neem een abonnement op jaargang 2019 en krijg de special edition van DW B 2018 – NON-SITES – cadeau! Negen auteurs schrijven een tekst bij atelierfoto’s van negen kunstenaars.
  
Geen zonnig begin van jaargang 2019. In DW B 1 (maart) benadert Arnoud van Adrichem Het failliet vanuit een literair en filosofisch perspectief – want komt niet het gehele scala aan menselijke emoties samen in een bankroet? DW B 2 – De magmakamer (juni) is een debutantennummer dat dan weer bruist van nieuw en jong talent, samengebracht door Charlotte van den Broeck en Jeroen Dera. In het septembernummer DW B 3 brengen Laurens Ham en Sven Vitse Het literaire klimaat 2010-2019 in kaart. En in het decembernummer (DW B 4) laten Sigrid Bousset en Iman Humaydan vrouwelijke stemmen uit de Arabische wereld weerklinken. In 2019 speelt www.dwb.be een nog grotere rol: naast vele kritieken over boeken vindt u nog tal van nieuwe teksten, die het papieren nummer aanvullen en versterken.
 
Een abonnement kost 52 euro. Studenten en CJP’ers betalen 42 euro. Losse nummers kosten 15 euro. Wilt u meer doen voor DW B? Dat kan in de vorm van een steunabonnement (vanaf 100 euro). De namen van de ‘vrienden van DW B’ worden achteraan in elk nummer gepubliceerd. Stuur een e-mail naar julia [dot] stappers [at] dwb [dot] be

OPEN CALL:

Het literaire klimaat 2010-2019

Curatoren: Laurens Ham en Sven Vitse.

In 2019 blikt DW B in een bijzonder themanummer terug op een fascinerend literair decennium: de jaren 2010. Hoewel dat decennium nog volop bezig is, kunnen we nu al zeggen dat het een rijke en bewogen periode is geweest voor de Nederlandstalige literatuur. Een talentvolle generatie auteurs is opgestaan, in een razendsnel veranderende politieke, commerciële en technologische context.

Maar wat brengt de toekomst? Hoe ontwikkelt onze literatuur zich in de jaren 2020? En hoe zou die zich moeten ontwikkelen? Heb jij hier een visie op en wil je die met de lezers van DW B delen? Stuur ons dan een voorstel van maximaal 1 A4 vóór 31 januari 2019. Als we jouw idee spannend vinden, verschijnt je essay gelijktijdig met het papieren nummer op de website van DW B.

VERSCHENEN:

DW B 2018 4 
NON-SITES 

DW B 4 is een feest van de verbeelding. Curatoren Luc Derycke en Hugo Bousset vroegen negen leden van de (kern)redactie van DW B om een tekst te schrijven bij atelierfoto’s van overleden kunstenaars van wie ze de identiteit niet kenden. De foto’s zijn van Jef van Eynde. De lezer wordt meegezogen in een choreografie van gemengde tekstgenres, mysterieuze plots en studies van ruimtes, lichaamsdelen, lichtnuances, kleurenpaletten.

Teksten zijn van Arnoud van Adrichem, Anneke Brassinga, Saskia de Coster, Bernard Dewulf, Elma van Haren, Leen Huet, Jan Lauwereyns, Koen Peeters en Peter Verhelst.

De ateliers waren van Raphaël Buedts, Julien Coulommier, Karel Dierickx, Etienne van Doorslaer, Noël Drieghe, Etienne Elias, Raoul de Keyser, Roger Raveel en Guy Vandenbranden.

De onthulling van de duo’s vind je achteraan in het papieren nummer.

 

NU ONLINE:

Hoe bak je een omelet zonder een ei te breken? Roel Smeets over de poëzie van Stefan Hertmans

'Waar moet een dichter anno 2018 over dichten? Misschien waar men al eeuwen over dicht: de natuur, de liefde, het juk van de tijd, de mogelijkheden en grenzen van taal. Wie zich waagt aan die eeuwige onderwerpen loopt het risico slechts een herhaling van zetten voort te brengen, variaties op steeds hetzelfde thema. Maar zo niet als de dichter in kwestie Stefan Hertmans heet. Zijn jongste bundeling gedichten Onder een koperen hemel (2018) is urgent net omdat hij klassiek is. Springlevende gedichten over thema’s zo oud als de mensheid.'

‘Alles moet geblust worden'. Liesbeth D'Hoker over Goede mannen van Arnon Grunberg

'Alsof hij moedwillig een open deur intrapt, zo gaat de meest recente vuistdikke roman Goede mannen van veelschrijver Arnon Grunberg van start. ‘De Pool deed wat hij zijn hele leven al wilde doen, hij was brandweerman. Eigenlijk heette hij Geniek Janowski, maar iedereen noemde hem de Pool en op een gegeven moment had hij die bijnaam geaccepteerd zoals je borstelige wenkbrauwen accepteert.’'

'Kom, maar hoop niet op een sprookje'. Nadia Sels over Annemarie Estors crime poem Niemandslandnacht 

'Een crime-poem. Dat staat er als ondertitel op de kaft van Annemarie Estors nieuwe bundel Niemandslandnacht. Bestaat dat genre überhaupt? Is het levensvatbaar? Dit boekje is – net zoals het hoofdpersonage zelf, zo zal blijken – het bloedmooie, dwarse resultaat van het doorbreken van wetten en categorieën.'

-

Het klopt echt. Lars Bernaerts over Zus van Jan Lauwereyns

'Jan Lauwereyns’ bundel Zus doet onwillekeurig denken aan het verzet tegen dieptehermeneutiek en aan de prangende, politiek en ethisch beladen vraag ‘hoe te lezen?’ De bundel springt van het ene naar het andere inventieve beeld, van abstracte filosofische gedachten naar concrete, soms alledaagse scènes, en van lichaam naar wereld.'

-

In dit procespaleis. Geertjan de Vugt over Zo kan het niet langer van Paul Bogaert

'Verstikking door gewoonten - Bogaerts poëzie is een strijd tegen de routine, oftewel, een zoektocht naar uitwegen. In zijn nieuwste bundel biedt hij een poëtische beschrijving van een aantal pogingen om tot uitwegen te komen. Er is haast geen titel denkbaar die beter het huidige tijdsgewricht karakteriseert dan de verzuchting: Zo kan het niet langer'

-

De wedergeboorte van een dichter?        -      Bram Lambrecht over Atte Jongstra

'Waarom keert Atte Jongstra (1956), gevierd en doorgewinterd prozaschrijver, naar de poëzie terug? Wat kan de poëzie voor hem betekenen dat het proza niet vermag? Zulke vragen rijzen na de publicatie van Furunkel (2018), zijn nieuwste dichtbundel.'

-

Jonge wolven XX: Een schoon geweten voor de zondaars. Roel Smeets & Lise Delabie over De trooster van Esther Gerritsen

' Als het gezicht de spiegel van de ziel is, staat Jacobs gedeeltelijk misvormde gezicht symbool voor zowel de schoonheid als de lelijkheid die in zijn ziel huist. De schoonheid in Jacob zoekt Gods waarheid in solitude, maar de lelijkheid zorgt voor zondige gedachten die een goed christen niet passen (‘Ik hoopte nog dat ik neer zou vallen, dat zou hem leren. Verderfelijke gedachte.’). Die lelijke helft zorgt er ook voor dat Jacob zijn plichten in het klooster verzaakt wanneer hij zich overgeeft aan zijn obsessie om Henry te helpen. Die dubbelheid brengt me bij een prangende vraag die De trooster stelt: wie is de trooster en wie moet er getroost worden?'

-

Een talisman met veel gezichten. De Vugt over Blauwboek, gedichten voor de grote reuzin van Peter Holvoet-Hanssen

Met Blauwboek, gedichten voor de grote reuzin zet Peter Holvoet-Hanssen een nieuwe stap in zijn poëtische exploraties. Het is een van zijn favoriete woorden: exploratie. Niet navigeren, zoals je misschien bij een kapitein zou verwachten, ook niet sturen, of verkennen; nee, deze dichter voert exploraties uit. Hij verkent voor hem onbekend terrein. In kaart brengen, iets wat Holvoet-Hanssen eens letterlijk heeft uitgevoerd, is slechts een eerste betekenis van het woord exploratie. 

-

Woede een plek geven. Siebe Bluijs over Wolf van Kristien Hemmerechts

'Woede is de emotie die misschien wel het best in verband kan worden gebracht met het huidige tijdsgewricht. Enerzijds is er een algeheel gevoel van onvermogen over allerlei plotselinge veranderingen – of juist het fundamentele gebrek daaraan. Anderzijds is de verheven positie waarin de ander zich plaatst vaak een bron van woede. Of dit nu de moreel verheven positie betreft van zogenaamde Gutmenschen of boze witte mannen die alles willen white- of mansplainen.'

Hotel vol Oostendse verhalen 

Fotoreportage Koen Broos van presentatie 'Kamer in Oostende' 10 juni 2018 - Vrijstaat O.