DW B, het literair-culturele tijdschrift Dietsche Warande & Belfort, is na De Gids het oudste literaire tijdschrift uit het Nederlandse taalgebied. Onder hoofdredactie van Hugo Bousset is DW inmiddels een laboratorium voor de kruisbestuiving van literatuur en andere kunstvormen, zowel op papier als digitaal en met een regelmatig aanbod van podiumactiviteiten. Door literatuur, beeldende kunst, fotografie, architectuur en andere kunsten met elkaar in contact te brengen hoopt het tijdschrift elk van die kunsten tot een voortdurende staat van vernieuwing en verwondering te brengen.

DW is bovendien een van de grootste literaire tijdschriften. In de redactie werken talenten als Arnoud van Adrichem, Charlotte van den Broeck, Elma van Haren, Koen Peeters, Yves Petry, Maud Vanhauwaert en Peter Vermeersch mee aan voortdurende kwaliteit, relevantie, revelatie en innovatie.

ABO-ACTIE DW B JAARGANG 2020

In 2020 hebben we weer heel wat in petto. In DW B 1 (maart) stellen Fikry El Azzouzi en Dirk Leyman een focus samen over Satire als nieuw engagement na de postmoderne ironie, en hoe tegelijk (auto)censuur die satire bemoeilijkt. In DW B 2 (juni) gaat Arnoud van Adrichem op zoek naar het Oerboek, ofwel kinderboeken die een onuitwisbare indruk nalieten. Want schrijvers worden geboren uit lezers. En lezers worden geboren als ze een jaar of zeven zijn. Voor het septembernummer (DW B 3) zullen Johan de Boose en Peter Vermeersch de bewogen en complexe geschiedenis van de Poolse literatuur toelichten en enkele van haar prominente vertegenwoordigers opvoeren. En in DW B 4 (december) maakt Alicja Geszinska een boeknummer met als titel De Muur, over al wat muren optrekt tussen mensen, volkeren, religies en ideologieën.

Neem een abonnement op jaargang 2020 en krijg Vrouwelijke Arabische stemmen er gratis bij! In dit bijzondere boeknummer, samengesteld door Sigrid Bousset en Iman Humaydan, maken we een literaire reis langs acht Arabische landen aan de Middellandse Zee, te beginnen in Marokko, eindigend in Syrië.

Een abonnement (vier nummers) kost 52 euro, studenten en CJP’ers betalen 42 euro. Losse nummers koop je voor 15 euro. 

Bestel hier uw abonnement!

Wilt u meer doen voor DW B? Dat kan in de vorm van een steunabonnement (vanaf 100 euro). De namen van de steunende abonnees worden achteraan in elk nummer gepubliceerd. Stuur een e-mail naar dwbmagazine [at] gmail [dot] com.

 

VERSCHENEN:

DW 4 2019
Vrouwelijke Arabische stemmen

Curator Sigrid Bousset verzocht de Libanese auteur Iman Humaydan om met haar een boeknummer van DW samen te stellen met sterke vrouwelijke Arabische stemmen. Ze maakten een imaginaire literaire reis langs acht Arabische landen aan de Middellandse Zee, te beginnen in Marokko, eindigend in Syrië. Het resultaat is een unieke en veelkantige verzameling van zestien teksten - voor elk land proza en poëzie. Zij zijn geschreven na de Arabische lente, met de stad als setting, als plek van aankomst, vertrek, als lieu de mémoire en als bron van heimwee en melancholie. Of juist als oord van vernieuwing en hoopvolle verwachting. U wordt uitgenodigd om mee te reizen.

CASABLANCA (MAROKKO)
ALGIERS (ALGERIJE)
TUNIS (TUNESIË)
TRIPOLI (LIBIË)
ALEXANDRIË EN CAÏRO (EGYPTE)
JAFFA (PALESTINA / ISRAËL)
BEIROET (LIBANON)
LATAKIA EN DAMASCUS (SYRIË)

Voor het eerst is zo een uitgebreide selectie vrouwelijke Arabische auteurs in het Nederlands beschikbaar.

 

IN DE MEDIA:

Geert Buelens in 'Knack+' over emancipatorische ontwikkelingen in de literaire wereld.

"Vijftig jaar geleden kreeg Jef Geeraerts de Staatsprijs voor zijn Congoroman Gangreen. De bekroning leidde tot Kamervragen over racisme en kolonialisme. Berucht is het boek altijd gebleven, maar de progressieve literaire goegemeente viel Geeraerts nooit af. Pas nu een generatie zwarte Vlaamse schrijfsters op het voorplan treedt, lijkt dat te veranderen."

De volledige versie van dit artikel valt nu te lezen in
DW B 3: Het literair klimaat 2010-2019. 

-

'Het literair klimaat 2010-2019' in De Standaard der Letteren★★★️

"Het tijdschrift DW B blikt terug op de Nederlandstalige literatuur van het voorbije decennium. Het toont een beweeglijke literatuur in een veelvoud van media voor een veelheid aan publieken. Voortaan zetten vrouwen, essayisten en activisten de toon."

Bedankt Marc Reynebeau voor de grondige bespreking!

NU ONLINE:

Doormeten en ontginnen. Daan Borloo over Otmars zonen van Peter Buwelda

'Goeie fictie speelt zich altijd af op minstens twee niveaus: het emotioneel-imaginaire, en het rationeel-encyclopedische. Van goeie fictie ondervind ik zowel iets over mezelf, mijn gevoelens en gedachten, als iets over de objectief waarneembare wereld en de mensen om me heen. Van goeie fictie moet ik altijd wel even gaan liggen, om daarna achter Wikipedia te gaan zitten, want goeie fictie ontziet in de regel hoofd noch hart. Otmars zonen is goeie fictie'

Niets voor de familie en het genealogische realisme van Walter van den Broeck

'Wie vervolgens een roman verwacht over de visie en artistieke realisaties van Jaak Jacobs, kent Van den Broecks werk nog niet. Voor hem steunt echt begrip op genealogische en historische kennis die van onderuit komt. Om iemand te doorgronden moet je met andere woorden weten waar die persoon vandaan komt, wie zijn familie, ouders en voorouders zijn.'

-

Bezwerend beschrijven. Bram Lambrecht over Naar het gras van Bernard Dewulf

'De meeste gedichten in Naar het gras houden het midden tussen herkenning en vervreemding. Op het eerste gezicht doen ze anekdotisch aan en schetsen ze een scène in een vertrouwd, vaak huiselijk decor (de slaap- of schrijfkamer, de stad, de tuin) en op een herkenbaar moment in de tijd (de avond, de ochtend of de nacht, een zomerse middag). De deiktische bijwoorden ‘hier’ en ‘nu’ duiken herhaaldelijk op en suggereren niet alleen een obsessie met tijdruimtelijke ijkpunten, maar vestigen ook de aandacht op het moment en de ruimte van het schrijven – of het lezen.'

-

Zo onbemeten ruim is de horreur. Geertjan de Vugt over Anneke Brassinga's Verborgen tuinen

'De epifanie als sleutel tot de geest? Misschien is het al te gewaagd dit in de poëzie van Brassinga te lezen. Zelf heeft ze eens een sterk onderscheid tussen poëzie en mystiek getrokken, toen ze schreef dat mystiek ‘een vorm van naaktheid is tegenover het ontbreken van wat zich ooit absoluut aanwezig heeft gemaakt, zonder enige poëzie, en al helemaal niet speels.’'

Overleven in niemandsland. Liesbeth D'Hoker over De Aardappelcentrale van Atte Jongstra

'Met De Aardappelcentrale, een schelmenroman die zich afspeelt aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, voltooit Atte Jongstra, na Groente (1991) en Worst (2014), wat hij zelf de klassieke drieslag van de Hollandse maaltijd’ noemt – ‘piepers, groente en vlees. In opgeteld drie boeken, die in wezen niets met eten te maken hebben.’'

-

Zout van goud. Bart Vervaeck over Zout van Marc Reugebrink

'Er zijn verhalen die we menen te kennen. Zo weten we dat de zeespiegel stijgt, dat zuiver water steeds zeldzamer en duurder wordt en dat de industrialisering de natuur vaak bedreigt. Maar de nieuwe roman van Marc Reugebrink, die over deze bekende, zelfs modieuze verhalen gaat, is zo verrassend en ontregelend dat je na de lectuur van Zout met heel andere ogen naar de vertrouwde werkelijkheid kijkt.'

-

Het monster van de romankunst. Kim Gorus over Marie Kessels' Veldheer Banner 

'Marie Kessels heeft van het lichamelijke, en van lichamelijke ongemakken in het bijzonder, een centraal thema in haar werk gemaakt. Zo verkent Een sierlijke duik (1993) de pijnlijke poses van een naaktmodel, of bespreekt Ruw (2009) de ervaringen van een recent blind geworden vrouw. In haar laatste roman, Veldheer Banner, beschrijft fotografe Dana Stromberg haar ontmoetingen met Saul Banner, een aan parkinson lijdende professor filosofie.'

-

Comments