DW B, het literair-culturele tijdschrift Dietsche Warande & Belfort, is na De Gids het oudste literaire tijdschrift uit het Nederlandse taalgebied. Onder hoofdredactie van Hugo Bousset is DW inmiddels een laboratorium voor de kruisbestuiving van literatuur en andere kunstvormen, zowel op papier als digitaal en met een regelmatig aanbod van podiumactiviteiten. Door literatuur, beeldende kunst, fotografie, architectuur en andere kunsten met elkaar in contact te brengen hoopt het tijdschrift elk van die kunsten tot een voortdurende staat van vernieuwing en verwondering te brengen.

DW is bovendien een van de grootste literaire tijdschriften. In de redactie werken talenten als Arnoud van Adrichem, Charlotte van den Broeck, Elma van Haren, Koen Peeters, Yves Petry, Maud Vanhauwaert en Peter Vermeersch mee aan voortdurende kwaliteit, relevantie, revelatie en innovatie.

BINNENKORT:

DW 4 2019
Vrouwelijke Arabische stemmen

Curator Sigrid Bousset verzocht de Libanese auteur Iman Humaydan om met haar een boeknummer van DW samen te stellen met sterke vrouwelijke Arabische stemmen. Ze maakten een imaginaire literaire reis langs acht Arabische landen aan de Middellandse Zee, te beginnen in Marokko, eindigend in Syrië. Het resultaat is een unieke en veelkantige verzameling van zestien teksten - voor elk land proza en poëzie. Zij zijn geschreven na de Arabische lente, met de stad als setting, als plek van aankomst, vertrek, als lieu de mémoire en als bron van heimwee en melancholie. Of juist als oord van vernieuwing en hoopvolle verwachting. U wordt uitgenodigd om mee te reizen.

CASABLANCA (MAROKKO)
ALGIERS (ALGERIJE)
TUNIS (TUNESIË)
TRIPOLI (LIBIË)
ALEXANDRIË EN CAÏRO (EGYPTE)
JAFFA (PALESTINA / ISRAËL)
BEIROET (LIBANON)
LATAKIA EN DAMASCUS (SYRIË)

Voor het eerst is zo een uitgebreide selectie vrouwelijke Arabische auteurs in het Nederlands beschikbaar.

 

Ode aan Mernissi: literaire stemmen uit de Arabische wereld

 

Presentatie
maandag 25 november 2019
@ Kaaistudio's
 

Curator Sigrid Bousset en DW B presenteren 16 vrouwelijke stemmen uit de Arabische wereld. Ga mee op deze literaire reis langs 8 Arabische steden aan de Middellandse Zee, van Marokko tot Syrië, en maak kennis met een bijzonder palet aan indringende teksten over de Arabische wereld vandaag, gezien door de ogen van een zelfbewuste, sterke generatie vrouwelijke auteurs. Een kennismaking met 16 nieuwe stemmen die in het Westen te weinig worden gehoord.

In samenwerking met de VUB, alwaar Iman Lechkar leerstoelhouder is aan de Fatima Mernissi Leerstoel. Als hommage aan deze Marokkaanse sociologe, lezen mede-curator Iman Humaydan en Rosa Yassin Hassan voor uit eigen werk, en praten ze over hun schrijverschap tegen de achtergrond van revolutie, censuur, en hun veranderende positie in de samenleving. Samen met Abdelkader Benali buigen ze zich over Mernissi’s belang in de ontwikkeling van de vrouwelijke stem in de moslimwereld, en de blijvende nood aan bruggen tussen het Westen en de Arabische wereld, ook in de literatuur. Karima el Fillali & ensemble zorgen voor muzikale intermezzo’s.
 

 

Waar: Kaaistudio’s (O .L .Vrouw van Vaakstraat 81) te Brussel
Wanneer: maandag 25 november, 20.30u
Prijs: 7 euro

 

Tickets en info: vind je hier.

 

 

IN DE MEDIA:

Geert Buelens in 'Knack+' over emancipatorische ontwikkelingen in de literaire wereld.

"Vijftig jaar geleden kreeg Jef Geeraerts de Staatsprijs voor zijn Congoroman Gangreen. De bekroning leidde tot Kamervragen over racisme en kolonialisme. Berucht is het boek altijd gebleven, maar de progressieve literaire goegemeente viel Geeraerts nooit af. Pas nu een generatie zwarte Vlaamse schrijfsters op het voorplan treedt, lijkt dat te veranderen."

De volledige versie van dit artikel valt nu te lezen in
DW B 3: Het literair klimaat 2010-2019. 

-

'Het literair klimaat 2010-2019' in De Standaard der Letteren★★★️

"Het tijdschrift DW B blikt terug op de Nederlandstalige literatuur van het voorbije decennium. Het toont een beweeglijke literatuur in een veelvoud van media voor een veelheid aan publieken. Voortaan zetten vrouwen, essayisten en activisten de toon."

Bedankt Marc Reynebeau voor de grondige bespreking!

NU ONLINE:

Bezwerend beschrijven. Bram Lambrecht over Naar het gras van Bernard Dewulf

'De meeste gedichten in Naar het gras houden het midden tussen herkenning en vervreemding. Op het eerste gezicht doen ze anekdotisch aan en schetsen ze een scène in een vertrouwd, vaak huiselijk decor (de slaap- of schrijfkamer, de stad, de tuin) en op een herkenbaar moment in de tijd (de avond, de ochtend of de nacht, een zomerse middag). De deiktische bijwoorden ‘hier’ en ‘nu’ duiken herhaaldelijk op en suggereren niet alleen een obsessie met tijdruimtelijke ijkpunten, maar vestigen ook de aandacht op het moment en de ruimte van het schrijven – of het lezen.'

-

Zo onbemeten ruim is de horreur. Geertjan de Vugt over Anneke Brassinga's Verborgen tuinen

'De epifanie als sleutel tot de geest? Misschien is het al te gewaagd dit in de poëzie van Brassinga te lezen. Zelf heeft ze eens een sterk onderscheid tussen poëzie en mystiek getrokken, toen ze schreef dat mystiek ‘een vorm van naaktheid is tegenover het ontbreken van wat zich ooit absoluut aanwezig heeft gemaakt, zonder enige poëzie, en al helemaal niet speels.’'

Overleven in niemandsland. Liesbeth D'Hoker over De Aardappelcentrale van Atte Jongstra

'Met De Aardappelcentrale, een schelmenroman die zich afspeelt aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, voltooit Atte Jongstra, na Groente (1991) en Worst (2014), wat hij zelf de klassieke drieslag van de Hollandse maaltijd’ noemt – ‘piepers, groente en vlees. In opgeteld drie boeken, die in wezen niets met eten te maken hebben.’'

-

Zout van goud. Bart Vervaeck over Zout van Marc Reugebrink

'Er zijn verhalen die we menen te kennen. Zo weten we dat de zeespiegel stijgt, dat zuiver water steeds zeldzamer en duurder wordt en dat de industrialisering de natuur vaak bedreigt. Maar de nieuwe roman van Marc Reugebrink, die over deze bekende, zelfs modieuze verhalen gaat, is zo verrassend en ontregelend dat je na de lectuur van Zout met heel andere ogen naar de vertrouwde werkelijkheid kijkt.'

-

Het monster van de romankunst. Kim Gorus over Marie Kessels' Veldheer Banner 

'Marie Kessels heeft van het lichamelijke, en van lichamelijke ongemakken in het bijzonder, een centraal thema in haar werk gemaakt. Zo verkent Een sierlijke duik (1993) de pijnlijke poses van een naaktmodel, of bespreekt Ruw (2009) de ervaringen van een recent blind geworden vrouw. In haar laatste roman, Veldheer Banner, beschrijft fotografe Dana Stromberg haar ontmoetingen met Saul Banner, een aan parkinson lijdende professor filosofie.'

-

Jonge wolven XXI. Een nieuw literair oogpunt. De objectgerichte blik in De zon als hij valt van Joost Oomen

'Toen ik vanochtend de gordijnen opende, zag ik een dik pak sneeuw de straat bedekken. Het was een uur of zes. De meeste mensen moesten nog naar hun werk vertrekken, dus van autobanden en voetsporen was nog niets te zien. Even toonde de wereld wat hij zonder ons kon zijn. In deze briefwisseling wil ik het met jullie over De zon als hij valt van Joost Oomen hebben, een novelle waar de mens ook naar de achtergrond verdwijnt.'

Taal als rollend rotsblok. Jens Meijen over Wessel te Gussinklo's De hoogstapelaar 

'Wessel te Gussinklo heeft altijd al zijn eigen pad bewandeld. Hij neigt niet naar zaken die tegenwoordig hip zijn, heeft geen boodschap aan hedendaagse conventies en populaire literaire vormen; hij hoeft geen simpele dagboekzinnetjes, geen thrillerachtige plottwists, geen klimaatrevolutie, geen onverholen politiek getoeter, geen essayistische autofictie, niks van dat alles. Dat blijkt eens te meer uit zijn nieuwste werk, De hoogstapelaar, waarin te Gussinklo’s anti-modieuze literaire koppigheid bijzonder verfrissend proza oplevert.'

-

Comments