Deze tekst is tot stand gekomen in het kader van de Schrijversresidentie 2018 in Parijs, een project van deBuren en werd gepubliceerd in het tweede nummer van DW in 2019: De Magmakamer. Hieronder volgt de eerste alinea.

 

En van saffraan is Janneke-maan

Joost Oomen

 

 

Nieuwe maan

Het afgelopen jaar word ik steeds vaker wakker uit Russische dromen. Mijn moeder spreekt in die dromen Russisch tegen me, terwijl ze mijn knalgele laarzen uitklopt tegen de deurpost van de schuur. Eén van mijn broertjes staat in de achtertuin met een mond vol hardgekookt ei. Hij spreekt mijn naam uit met een Slavisch accent en roept ‘kom, kom, kom’, waarbij kleine vlokjes eigeel uit zijn mond de tuin in vliegen en op zijn lippen blijven kleven. Mijn andere broer gooit een grijze softbal in de lucht.

 

 
Het vervolg van deze tekst kunt u lezen in het papieren nummer De Magmakamer.